چشمهایی به رنگ خورشید

نگاهش سوزنده نبود ,گرم بود و ارامش بخش !

بیش از اندازه نافذ و زیبا بود 

هیچ جا و هیچ وقت نگاهی به زیبایی نگاهhی اون پیدا نکردم 

عاشق لحظه هایی بودم که بهم نگاه میکرد 

قبل از اون ادم های زیادی توی زندگیم بودن 

اولین نبود ,

اما حسی رو برای اولین بار تو من شعله ور کرد که با محو شدن اون ,

شعله هم اروم اروم خاموش شد

اولین دختری بود که واقعا عاشقش شدم 

وجود اون منو به عشق در یک نگاه معتقد کرد

چیزی که شاید قبل از اون هیچوقت بهش قلبا باور نداشتم

حتی یادمه لحظه ای که عاشقش شدم

یادمه اون نگاهی که منو اسیر خودش کرد ...

حسرت اینکه چرا بیشتر منتظر نموندم توی تمام حس های رو به مرگم جوونه میزنه 

حس اینکه نکنه اینبارم دارم اشتباه میکنم ...

یه زمانی دیوونه وار عاشقش بودم,نمیدونم هنوزم باشم یا نه,

فقط می دونم هر وقت از تنها جایی که چند باری با هم رفتیم

رد میشم یادش میوفتم و دلم هوس بودنش رو میکنه 

گه گاهی خوابش رو میبینم 

رنگ چشماش ,طرز نگاش رو از کل چشما میتونم  تشخیص بدم 

شما بگین هنوز عاشقشم؟؟؟